şiir

şiir

Söz

Acın acımdır bil istedim,
Sözün sözüm,
Sen konuşma, dilin kelama gelmesin
Sesin bir sonbahar, bir hüzün,
Konuşmasan da duyarım ben
Konuş susma istedim...

Sararmış yapraklardan beter kalmış biçare mektuplar,
Yolunun külleri de mürekkeptir rahlesinde yanar sonbahar,
Yaradanın aşkına çekilirse bu acılar,
Azap kalbe bahardır,
Elden kalem düşer, emretmişse o en büyük bestekar...

Varlığının hikayesi iki bahtsız kelam ile muteber,
Resmi çizilmez acıların sessizliğidir bu haber,
Rengi yangın, benzi solgun bir sebeple varlığın heder,
Yeni bir gecedir dikilir karşında bu amansız heceler

Sevgi bahçeyse aşk nedir,
Aşk gülse diken nedir?

Yine yağmur yakıyor dışarıda

Yine yağmur yakıyor dışarıda
damlalar vuruyor cama
zaten ağlamamak için
zor tutuyorum kendimi
dönüp de bakamıyorum camdan yağmura
bu yaktığım kaçıncı sigara
bu içtiğim kaçıncı zehir
bu sensiz geçen kaçıncı gün bilmiyorum
bildiğim tek şey var
ağlamamak için kendimi zor tutuyorum
dönüp de camdan bakamıyorum yağmura.

Hoyratça esen rüzgârlarla yarışılmaz

Hoyratça esen rüzgârlarla yarışılmaz
Sırf hayal kurmakla zorlu dağlar aşılmaz

Kalbinde

Hani olur ya..kendi kendine hayal kurarsin.
Onunla yuva kurdugunu,
civil civil çocuklarin oldugunu görürsün.
Ama sonra o hayellerin yikilir,
çünkü sevdigin senden çok uzakta.
Yolda gezerken 2 sevgili görürsün.
Hemen o aklina gelir.
Su 2 sevgilinin yerinde neden biz olamiyoruz diye Allahina her aksam
sorarsin.
Cevabini sende biliyorsun,
çünkü sevdigin çok uzakta.
Ama söyle bi düsündünmü o sana çok yakin.
çünkü baktigin her yerde o var.
Geceleri yastigina sarilip uyudugunda onu hisedersin.
Yaza bildigin her kagit parçasinin üzerine onun ismini yazarsin.
Sevdigin aslinda her dakika senle, kalbinde

Ben sen olmuşum

ben sen olmşummmmmmmmmm
Sensizlik uykusuna yattım şimdi... sen gelmiyosun ya kendimi
suskunluğa hapsettim.hep seni bekledim yakınındaydım,belki
başucunda... ama sana göre hep uzaklardaydım.artık bitmiştim ben
sende.dönüşü yoktu bu çaresizliğin..ben her gece beklerken pencere
önünde sen çekip gidiyordun uzaklara.her gün beklerdim ben seni.her
gün ağlardım.belki her gün kendimle savaşa girerdim.içimdeki
şeytanla.ve onu yenerdim kendimi öldürmemi söylerdi her zman bana.ama
artık ben ben değildim.ben sen olmuşum.ve seni
öldüremezdim.yakınımdayken bile sesini duyamamak bu kadar acıtırken
canımı sonsuzluğa uğurlayamazdım seni ve sonsuza kadar sensiz
yaşayamazdım.bu yüzden yapmadım.yapamadım...kendime kıymak çok çok
kolaydı taa ki ben sen olana kadar... ama artık yaşamıyorum ben seni
yaşatıyorum benliğimde...ve seni bekliyorum uzaklarda.yoksun... .